 | | |
|
|
|
توجه: شما در حال مشاهده یک خبر قدیمی هستید. برای مشاهده خبرهای جدید مرتبط به موضوعات خاص، از جستجوی خبر استفاده نمایید.
|
محققان ايراني موفق به شيمي درماني با روش منفذ سازي الکتريکي شدند
|
به گزارش روز دوشنبه ايرنا از دانشگاه تربيت مدرس ، اين تحقيق در قالب پايان نامه کارشناسي ارشد "زينب شنکايي" دانشجوي دکتراي فيزيک پزشکي دانشگاه تربيت مدرس انجام شده است.
در اين روش براي اولين بار در دنيا استفاده هم زمان از شدت ميدان هاي پايين و فرکانس هاي بالا جهت درمان تومورهاي سطحي به روش منفذسازي الکتريکي در سطح حيواني و آزمايشگاهي با شدت ميدان هاي الکتريکي کمتر از 150 ولت بر سانتي متر و تعداد تکرار بالاتر 4000 پالس بر ثانيه" و همراه با افزايش 40 درصدي objective response نسبت به روش هاي تجاري و کلينيکي، به کار برده شد.
مجري اين تحقيق به روش الکتروکموتراپي براي درمان تومورها اشاره کرد و گفت: اين روش ، روشي نوين در درمان تومورهاي سطحي و جامد است که با ترکيب پالس هاي الکتريکي و داروي شيمي درماني سبب مي شود با شکست غشايي سلول ها نفوذ اين داروها به داخل سلول تسهيل شود و با تخريب عروق خوني باعث افزايش اثرگذاري داروهاي شيمي درماني مي شود.
وي گفت: در حال حاضر در پروتکل کلينيکي استاندارد مرسوم جهاني پالس هاي الکتريکي به صورت 8 پالس مربعي با دامنه 1000 ولت بر سانتي متر، فرکانس تکرار 1 هرتز و پهناي باند 100 ميکروثانيه مي شود.
شنکايي افزود: الکتروکموتراپي، به دليل تمرکز موضعي زياد داروي شيمي درماني در تومور باعث اثر بيشتر دارو مي شود و از آنجا که تزريق دز داروي شيمي درماني به مقدار کم، تنها در ناحيه مورد درمان انجام مي شود، عوارض جانبي را نيز کاهش مي دهد.
اين محقق ادامه داد: امکان درمان تا 15 غده توموري را در يک نوبت درمان وجود دارد و درمان مجدد غده هاي توموري که بعد از 2 تا 4 هفته، پاسخي به درمان نشان ندهند، امکان پذير است.
وي با اشاره به اينکه متاسفانه اين روش مرسوم جهاني در کنار مزاياي خود معايبي نيز دارد گفت: اعمال پالس به صورت موضعي ايجاد درد مي کند. اين حس ناخوشايند مربوط به 8 انقباض پي در پي در حين درمان است که شدت آن از فردي به فردي ديگر تغيير مي کند و به محل مورد درمان نيز بستگي دارد.
دانش آموخته دانشگاه تربيت مدرس افزود: از ديگر مشکلات اين روش مي توان به خطرات کلينيکي و ايجاد سوختگي در ناحيه تماس با الکترودها اشاره کرد.
دو عامل اصلي اين مشکلات در روش الکتروکموتراپي، شدت ميدان الکتريکي بالا و فرکانس پايين به کار رفته در روش استاندارد متداول کلنيکي است.
وي ادامه داد: با القاي پالس هاي الکتريکي فيبرهاي عصبي مجاور الکترودها تحريک شده و اين تحريک ها به صورت پتانسيل عمل در طول فيبر عصبي انتقال يافته تا به محل اتصال عضله عصب برسد و سبب انقباض عضلاني شود.
اين محقق اضافه کرد: پس از پالس اول، غشاي آکسون عصبي در طي بازه زماني دوره بي پاسخي تحريک نمي شود، بنابراين با افزايش فرکانس و کاهش زمان وقفه بين دو پالس مي توان تعداد انقباضات را کاهش داد.
به گفته وي در روش استاندارد درمان استفاده از فرکانس 1 هرتز پيش بيني شده که اين فرکانس سبب مي شود تا 8 انقباض عضلاني پي در پي در محدوده درمان ايجاد شود. ولي با افزايش فرکانس اين تعداد انقباضات به 1 انقباض کزازي تقليل مي يابد و سبب مي شود تا از ناراحتي بيماران کاسته شود.
شنکايي گفت: شدت ميدان به کاررفته در اين پروتکل که برابر با 1کيلوولت بر سانتي متر است از ديگر عوامل ايجاد اين انقباضات به شمار مي رود و سوختگي و زخم ايجاد شده در نواحي درمان نيز به دليل استفاده از اين شدت ميدان الکتريکي بالاست که باعث مي شود سطوح مجاور با الکترودها دچار آسيب شود.
دانشجوي مقطع دکتري دانشگاه تربيت مدرس در تشريح طرح خود گفت: در اين تحقيق سعي شد تا با افزايش دفعات تکرار پالس به بيش از 1000 پالس در هر ثانيه و همراه با آن کاهش شدت ميدان الکتريکي به کمتر از 150 ولت بر سانتي مشکلات مذکور را مورد پژوهش و مطالعه قرار گيرد.
وي افزود: بنابراين در اين مطالعه آزمايشگاهي-حيواني شدت ميدان الکتريکي کاهش و فرکانس آن افزايش يافت که با توجه به اين شرايط پروتکل کلنيکي متداول بهبود بخشيده مي شود و در ضمن مدت زمان درمان را نيز به يک هشتم بازه درمان در روش استاندارد جهاني تقليل مي يابد.
در اين پژوهش، توانايي الکتروکموتراپي، با استفاده از داروي بلومايسين و پروتکل جديد اين تحقيق، بر کاهش حجم تومور آدنوکارسينوماي پستان موش Balb/c مورد ارزيابي قرار گرفته است.
بر اساس نتايج تحقيق از بين تعداد پالس هاي مختلف، سرانجام 4000 پالس با فرکانس kHz 5 وسه شدت ميدان 70 ، 100و 150 ولت بر سانتي متر ، با پهناي باند 100 ميکروثانيه به تومور اعمال شده و نتايج با پروتکل استاندارد کلينيکي مورد مقايسه قرار گرفتند.
وي در ادامه به نتايج اين پروژه تحقيقاتي افزود: نهايتا نتايج درماني در سطح آزمايشگاهي نشان داد که پروتکل پيشنهادي در اين تحقيق سبب افزايش معني دار کاهش حجم نسبي تومورها مي شود.
نتايج به دست آمده حاکي از افزايش objective response از 60 درصد در گروه درماني با پروتکل رايج کلينيکي، به 100 درصد در گروه درماني با پروتکل پيشنهادي در اين تحقيق بود.
در گروه درماني با پروتکل رايج کلينيکي هيچ مورد درمان کاملي مشاهده نشد در حالي که در گروه درماني با پروتکل مد نظر اين تحقيق 20 درصد درمان کامل در موش ها گزارش شده است.
مجري اين طرح ادامه داد: اما پروتکل پيشنهادي اين تحقيق قدرت کاهش رشد تومور را هم افزايش داد به طوري که در مورد موش هاي با درمان جزيي حجم تومورها به 20 درصد حجم اوليه خود رسيد و در گروه درمان با پروتکل استاندارد مرسوم جهاني حجم تومورها به 40 درصد حجم اوليه کاهش يافت.
اين پژوهش با راهنمايي دکتر سيد محمد فيروزآبادي و با مشاوره دکتر ليلي توحيدي از اعضاي هيات علمي دانشکده علوم پزشکي دانشگاه تربيت مدرس انجام شد.
|
|
منبع خبر:خبرگزاری جمهوری اسلامی ايران - ايرنا
|
دوشنبه ۹ آذر ۱۳۸۸
|
|
|
دفعات مشاهده: ۹۸۹
|
 |
کد خبر: ۱۰۶۱۹۳
|
|
|
|
|
|
